مینویسم که شاید بزرگان مملکت بخوانند!!!! اول سلام میکنم به تمام عزیزانی که این مطلب را میخوانند. من از امروز تصمیم گرفتم که وبلاگی درست کنم و دردل های از یاد رفتگان جنگ را بنویسم.چرا که خودشان چیزی نمیگویند نمیدانم چرا؟؟؟ این مطالب رو بصورت مجازی مینویسم و از کاغذ و قلم هم خبری نیست چون فکرمیکنم تو این مملکت کاغذ و قلم معنا نداره چون اصلا خونده نمیشن. تصمیم دارم بدون ترس بنویسم حرف دل بنویسم. و از همه میخوام کمکم کنن